Het regenseizoen

is begonnen .. met modderbadjes-stroompjes tot gevolg. De mensen die me passeren met de auto als ik naar het bureau wandel vragen me soms: "Waarom heb je me niet gegroet? "Maar ik moet zo opletten waar ik loop, veel putten en modder en af en toe een auto die op het 'voetpad' rijdt om 50cm diepe putten in het wegdek te ontwijken :)

Bezoek aan de groepen!

Vorige week heb ik de enquettes doorgenomen doe Pieterjan, de vrijwilliger van vorig jaar, in alle districten had afgenomen. Daaruit bleek dat de noden van de leiding vooral gebrek aan handboeken, vorming, materiele- en financiele middelen zijn. Ik ben nu bezig met het uitwerken van korte handleidingen per tak. Ook ben ik samen met de commisaris voor communicatie de afgevaardigde van de scouts op de wekelijkse gemeentelijke vergadering voor lokale groeperingen.
De DC’s nemen me op sleeptouw om de verschillende groepen te bezoeken en zo de noden nog beter te kunnen inschatten. Deze zondag waren de groepen in de commune ‘ Bagira’ aan de beurt. Onderweg kreeg onze overvolle bus twee keer platte band en werden we een half uur gestopt omdat de Chinezen aan de weg aan het werken waren.

Samen met de DC’s op stap

De meeste leden hebben geen centjes voor een uniform of das, maar daardoor laten ze de pret niet bederven. Er wordt gedanst en gezongen. AMBIANCE! Kinderen zorgen hier voor hun kleine broertjes en zusjes, vandaar dat deze “mini” ook kwam meedoen met de activiteit.
Uitzicht uit de bus.

s

's Avonds te gast bij Jean-Jacques, de chef van de ASSK, en zijn gezin

Vrije Zwemmers Bukavu ;)

Niemand van de ‘scoeties’ kan hier zwemmen, aangezien ze het niet op school leren. En ze worden bang gemaakt door hun ouders dat er slangen in het meer zitten die ze zullen meetrekken, ook het nieuws van de ‘methaangasbellen ‘ draagt niet bij tot het vertrouwen ;)
Maar ze willen het wel allemaal graag leren. Daarom wil ik een klein zwemclubje oprichten, ik ben begonnen met drie leiders te leren zwemmen en zo kunnen zij dan trainer worden voor de andere. Ze zijn alvast enthousiast beginnen oefenen, ben nog op zoek naar een paar autobinnenbanden als zwemband :)

Een reddersboot heb ik alvast (nog een beetje trager dan onze Rana ;)

Onze ‘pool’, het KIVUmeer
Dieumerci, Tresor en Laurent : Trainers in spe, Athenee plage ( aan het vroegere belgische atheneum is er een stukje afgebakend met ijzer om te zwemmen)

Gezocht: actieve leiding voor een inleefreis met Rafiki tijdens zomer 2010

Ben je ouder dan 18? Sta je in takleiding? En je maakt geen deel uit van de Ploeg Vorming, en je bent geen medewerker van een district of een gouw? Dan mag je verder lezen? Heb je zin om deze zomer een rijke ervaring op te doen? Heb je een hart voor het Zuiden? Heb je al gehoord van het project Rafiki? Goed, lees rustig voort. Kan je je deze zomer een tweetal weken vrij maken? Kan je actief deelnemen aan de voorbereiding? Wil je na de zomer je minstens nog een jaar voor het project inzetten? Wel dan is deze oproep voor jou bestemd! Proficiat!

Het gebied van de Grote Meren in centraal Afrika. België heeft een historische band met enkele landen in dit gebied: Congo, Rwanda en Burundi. Deze regio kreeg de voorbije twee decennia te maken met een genocide, een oorlog, veel honger en miserie.
En toch is er hoop … Jongeren nemen het heft in handen, scouting speelt daarbij een voortrekkersrol. Scouting en guiding werd er trouwens opgericht door Belgische paters en zusters. Het zijn onze broers en zussen. Vandaar ook onze projectnaam ‘rafiki’, het Swahili-woord voor ‘vriend’.

Sinds 2005 is er een intense samenwerking tussen Scouts en Gidsen Vlaanderen en de scouts- en gidsenbewegingen ter plaatse. De voorbije jaren gingen er reeds verschillende inleefreizen door en kwamen er delegaties van ginder naar hier. We plannen opnieuw een inleefreis voor ‘leiding’. Misschien iets voor jou? Om alles beter te kunnen toelichten organiseren we in november een info-avond met toelichting over het Rafiki-project, de inleefreis van 2010 en hoe je daaraan kan deelnemen.

Alvast een warme Afrikaanse groet,
De Rafiki-ploeg.

Heb je interesse ? Geef ons op het mailadres alvast een seintje. De datum laten we je dan nog weten.
Contact: rafiki@scoutsengidsenvlaanderen.be

Jambo, hej!

‘s Morgens werk ik nu op het bureautje van de scouts, een half uurtje stappen van waar ik woon. Daar neem ik de informatie door van de ASSK om helemaal op de hoogte te zijn van de structuur en hun eerdere activiteiten. De provincie Zuid – Kivu is groter dan België,dus niet zoals je enkel met West-Vlaanderen zou werken :). De groepen en districten liggen dan ook een heel eind uit elkaar, wat veel organisatie vraagt en de communicatie niet gemakkelijk maakt. Ik zal er binnenkort een aantal, in de verre districten, bezoeken.
In het bureau zijn er ook computers, door het Rafikiproject gesponsord, waar mensen kunnen komen om computerles te volgen of brieven e.d. te typen tegen een kleine betaling. Veel mensen komen ook een bezoekje brengen, me eens goeiedag zeggen. Ik begin stilaan een zicht te krijgen wie welke functie heeft. Het is alleszins een tof, behulpzaam team!
In de namiddag neemt er telkens een scouts me mee om de stad te verkennen, huis te tonen en hun familie te ontmoeten. Zodat ik hier vlug mijn weg vind en alles weet zijn. Tijdens het wandelen, komen ook al snel de verhalen naar boven over de historie van de stad en de oorlog. Vroeger bestond de stad maar uit een paar hoofdstraten. Maar voor hun veiligheid zijn er veel mensen uit de dorpen rond de stad komen wonen. Als je ergens passeert hoor je constant “é Muzungu “(blanke).Of soms roepen de kinderen ook: ”Ei Chinois!” En “Ei MONUC!”
Gisteren m’n eerste confrontatie gehad met: “Ah nen blanke, daar kunnen we geld van afpersen.” Ik was met Magi , een scouts, naar de rivier gewandeld, en daar is ook de grens. Het is daar rustig, mooie natuur. Ik neem niet veel foto’s in de stad, wil niet overkomen als een rijke toerist (Alhoewel ik al machtige dingen gezien heb; die je echt zou moeten fotograferen: bv schoenenverkopers die met een toren van zes schoenen op elkaar op hun hoofd rondlopen  ,…) Ik dacht daar neem ik een foto van haar met het uitzicht, hier zijn niet veel mensen die het kunnen zien. Maar ja, als blanke houden ze je altijd in de gaten zeker. Komt er een grote jonge gast, roept heel agressief tegen ons: “Wat waren jullie aan het doen? Waarom waren jullie de grens aan het filmen? Dat mag niet. Je moet naar het bureau van de grens.” Hij deed net alsof we de grootste misdaad hadden begaan. Ik verstond niet goed wat hij wilde en wie hij was, hij droeg geen legeruniform of zo, maar legde hem uit dat we niet aan het filmen waren en juist een foto van de rivier namen.. Ik voelde dat de scouts bij me bang was. Hij wilde blijkbaar gewoon geld, ze gaf hem iets en we gingen door, maar hij bleef ons achtervolgen en roepen, kwamen er nog drie mannen zeggen dat we geen foto’s mochten nemen, hij vroeg opnieuw 10 dollar, maar gelukkig kwam er één die zei: “Ik denk dat ze het nu wel verstaan hebben, laat ze met rust.” Ik kon de foto ook wel ter plaatste wissen maar wilde m’n kodak niet uithalen, kwestie dat ze hem niet gingen stelen. Deze dingen zullen me zeker nog veel overkomen Achteraf zei ze me dat het een jongen was die op straat is opgegroeid en dat je niet kan voorspellen hoe ze reageren, ze was vooral bang dat er mij iets ging overkomen. M’n kodak laat ik vanaf nu wel thuis !!(En ja het is idd niet toegelaten foto s van de grens of vliegveld te nemen)
Ik begin al een beetje Swahili te leren! Elke dag leren ze me een paar woordjes en uitdrukkingen!
Bureau van de scouts met de computers, met een paar van de computerstudenten die aan het wachten zijn omdat de stroom weer eens is uitgevallen:

@Bukavu

Een redelijk vlotte busrit naar Bukavu gehad, geen problemen aan de burundese en rwandese grens, Rwanda: prachtige heuvels!
Uitzicht over Bukavu:

Eerste scoutsactiviteit!! :)

Gloria had me uitgenodigd om eens een kijkje te gaan nemen bij haar scouts " Familles de St Francois".

Het was anders dan bij ons!! Verzamelen met alle leden in een "schmutzig" klaslokaal, waar ze herinnerd werden aan de "Bonne action", de goede daad die elke dag moeten doen als scouts.De welpjes gingen spelen, de rest kreeg een vorming over 'conflicten en groepsdynamiek', het leek meer op les dan op scouts! Best dat Gloria naast me zat en wat tolkte, want alles was in het Kirundi, waar ik geen snars van versta.

De grote 'formatie' op het einde was best grappig, een paar mensen vertelden een verhaaltje, waarna ik ook iets moest vertellen over hoe ik hen gevonden had, hilariteit alom toen ze vroegen of ik niet beter met iemand uit Bujumbura zou trouwen en blijven, dan naar Bukavu te gaan.