Kookles

Omdat ik geen foufou en ander Afrikaans eten kan bereiden, zijn er een paar scouts een middag komen koken. (een vrouw die geen foufou kan bereiden is niet echt gerespecteerd :) Ze leerden me foufou, lengalenga, bonen en Sambosa's maken. Nu kan ik een goeie "Maman" worden :)
Wat problemen met de zwemclub, het begon al toen ik aankwam aan het meer en de anderen er nog niet waren. Uit het niets kwam er iemand van de immigratiedienst mijn paspoort vragen; en voor welke NGO ik werkte (rook wss al geld). Nadien zei hij, je moet een lijst hebben met de deelnemers, heb die gemaakt en ineens zei hij, nee, je moet een officieel document hebben; getekend door de burgemeester. (om in het meer te zwemmen verdoerie! ik was eigenlijk wel kwaad, het is al de zoveelste keer dat er zoiets voorvalt.) Toen ik zei, ok, ik passeer langs de burgemeester reageerde hij wel raar. Hij dacht wss dat ik hem gewoon wat geld ging geven. Dus gaan we nu niet meer zwemmen tot het document er is.

IDJWI

Idjwi… eiland in het Kivumeer…
De groepen behoorden officieel nog tot scoutsdistrict Lac Kivu, al enkele jaren is er sprake van er een onafhankelijk district op te richten, maar was er nog niet van gekomen.
Samen met ours heb ik er de verkiezingen voor de DC georganiseerd en nu is Idjwi officieel een district :)!

Weerom veel gestapt : )
Gelogeerd bij de paters:
Noten in overvloed op het eiland, bij iedereen moet je zeker wat van de noten eten, en eet je niet genoeg :teleurgestelde gezichten : )
Stemming voor de districtcommissaris
Nilgo, de jongen in gele T-shirt werd verkozen tot DC titulaire

*

De week van 22 februari (geboorte Baden Powell) komt eraan, dus veel voorbereidingswerk voor alle activiteiten. De 13e maart is het ‘de dag van de Afrikaanse scouts’ en ze willen tot dan speciale activiteiten organiseren.
Tegen dan willen we één handboek volledig afhebben, en ook de verspreiding doen van de principes van de totemnisatie (momenteel verboden door mishandelpraktijken) Dus druk-druk-druk
Momenteel is het hier heel warm, al bijna twee weken geen regen, even een droog seizoen, ik vind het aangenaam dat er eens geen modder is, de Congolezen hebben er meer last van, klagen veel over de warmte.

Voorbereidende vergadering met het district Bukavu.

Zondag met de Equipe Provincial nieuwjaar gevierd, dit zijn mijn collega’s.
Na het werk de ‘Coup d’Afrique’ volgen op groot scherm, gesponsord door de brouwerij.

Scoutssolidariteit

Twee opmerkelijke verhalen:

Goma- Noord-Kivu december 09 : De ‘commissaire provincial’ , Joseph Paluku Mungosi, heeft een meeting bij ‘Safe the children’ voor een partnership met de scouts en erna vergadering met de ‘equipe provincial’. Om van het één naar het ander te gaan neemt hij een mototaxi. De moto raakt een auto van een ‘député’, die geeft zijn chauffeur de opdracht om de moto te volgen, deze rijdt de moto omver en over de scouts. Eerst lag hij op intensieve zorgen, maar enkele dagen later is hij overleden. Hij laat 8 kinderen achter. De ‘deputé’ beloofde de familie geld. Maar nu hebben de scouts besloten dat er toch een eerlijk proces moet komen en ze gaan een petitie starten onder alle scouts van het Grote Merengebied. Ze hebben ook contact gehad met het mondiaal scoutsbureau en die zal de advocaten betalen als er een rechtszaak van komt.

Uvira – Tadsiki, scouts, woont in Goma, tijdens een grote rebelleninvasie wordt heel zijn familie vermoord, hij vlucht naar de haven, maar heeft geen geld. Hij komt een scouts tegen die hem geld leent, zo kan hij het Kivumeer oversteken en de boot naar Bukavu nemen. Hij heeft nog een oudere broer die in een dorp er niet ver vandaan woont. De broer is niet zo blij met z’n komst en hij verbiedt hem ook om nog bij de scouts te zijn. Tadsiki wil het scoutisme niet opgegeven en contacteert een scouts in Uvira. Hij vraagt of hij daar mag komen wonen. Zo woont hij nu al twee jaar bij de familie in Uvira.

Cavia's :)

Gisteren kwam de scouts, aan wie ik de cavia's had gegeven, op het bureau. 'Ja , weet je, gisteren hadden we activiteit en ik was niet thuis,maar de cavia 's wel .. Ik dacht; lap, de cavia 's zijn ontsnapt of opgegeten.. Maar nee, ze hebben drie kleintjes. Als ze zo doorkweken zullen ze wel wat centjes opbrengen :)

District Ruzizi

Dit scoutskoppel meldde trots de geboorte van hun tweeling.


Normaal ging ik een heel weekend gaan, maar de zusters vroegen blijkbaar $ 100 voor logement en eten en ik vond dat toch ietsje te veel en zo beslist om heel vroeg te vertrekken en maar 1 dag te gaan, het is normaal maar 2u –verschrikkelijke weg- van Bukavu. Jammergenoeg had de DC de groepen hierover niet geïnformeerd, één groep had me de hele vrijdag opgewacht (met dat er daar bijna geen bereik is, me ook niet kunnen opbellen)
Terug met een camion vertrokken, de scouts stonden me langs de weg op te wachten. In looppas, al zingend, vertrokken we naar Nyangezi. De hele kleintjes mochten niet mee, maar er waren enkele die er toch tussenslopen, en zich superhard inspanden om de 7 km met hun korte beentjes uit te lopen.
In Nyangezi een vergadering met de DC’s en groepsleiders gehad. Telkens weer dezelfde problemen die terugkomen, gebrek aan vorming en financiën, wel een paar toffee projecten in de groepen: kweken van varkens en het helpen aan de herbebossing. Om 3u vertokken we al om voor het donker in Bukavu aan te komen, dat was natuurlijk buiten het busje gerekend, om de 2 km moest hij benzine uitzuigen, en halverwege wilde het busje niet meer starten. De chauffeur liep om benzine en olie, wss wel 5 km verder.. hij kwam terug achterop een moto, helemaal in modder, ze waren onderweg geslipt. Tijdens het wachten kwamen er onmiddellijk twee soldaten rond het busje staan. Ze vroegen me natuurlijk geld, want ja, ze beschermden me toch tegen mogelijk gewapende bandieten- ik kwam er met een sandwich van af : ). Het busje startte weer, maar 2 km verder geen teken van leven meer, het was ondertussen donker en de andere passagiers begonnen heel ongerust te worden want de busparking is aan ‘Essence’, niet in het centrum en er gebeuren dagelijks overvallen, nah et donker dus niet meer zo veilig. En tegen mij zeiden ze: ja , je ziet het é, hoe de wegen en het vervoer hier zijn in Congo (net alsof ik hier nog niet lang genoeg ben om te weten dat de wegen op niets trekken, er gene VDAB is voor depannage en dat je na een lange rit gelijk een milkshake bent) Gelukkig passeerde er een andere camion, ze hadden me gezien met de scouts, dus ze riepen direct: Mzungu, twendé! Zo een lift gekregen tot aan Essence, en direct een busje gevonden, om 21 u eindelijk,veilig thuis aangekomen :).

Uuuuuugandaaaa

Ik ben terug in Bukavu, batterijen zijn terug volledig opgeladen; nice to be back!!

Via Rwanda ben ik naar Oeganda getrokken; Oeganda is echt zoooo gemakkelijk en veilig om te reizen! Met als hoogtepunten: oudejaar met openluchtoptredens, raften op de Nijl, Mount Elgon en de watervallen en safari in Murchisson Falls waar bijna de hele "Lionkingcrew" kwam opdraven.